Pieke Potloed is een Maastrichts begrip. Een rasechte Maastrichtenaar, altijd in voor streken en avonturen, altijd een zwart gezicht van de modder of de kolenstof. Zijn naam dankt hij aan poppenspeler Pieke Dassen, die tot 1975 in de Poesjenellenkelder onder het Dinghuis duizenden kinderen liet lachen.
Pieke Potloed is een bar-bistro in de Sporenstraat, om de hoek van het Vrijthof. Overdag een broodje of een plenkske om te delen, ’s avonds Maastrichtse klassiekers als zoervleis en knien in ’t zoer, en aan de tap ruim veertig bieren, waaronder ons eigen Pieke’s Bloont. Geen wit tafellinnen, wel een volle bar, tekeningen van Guy Olivier aan de muur en bediening die je naam onthoudt.
Lunch, borrel of diner: bij Pieke kun je de hele dag terecht. De keuken kookt tot 21.00 en de bar schenkt daarna gewoon door.
Pieke Potloed was in het poppenspel de enige pop die dialect sprak. Duizenden Maastrichtenaren denken nog met plezier terug aan de voorstellingen in de Poesjenellenkelder, ook volwassenen: de politieke poppenkast van Pieke Dassen was telkens weer genieten.
Het café kenden oudere Maastrichtenaren als In de Gouwe Poort. Sinds 2016 is de bar-bistro in handen van Gilbèr Royen, jarenlang een bekend gezicht achter de bar van de Struys aan het Vrijthof. Gilbèr is tweevoudig tapkampioen, volleerd barista en liefhebber van klassieke cocktails. Onder hem waait er een frisse wind door de zaak en staat drank op gelijke hoogte met spijs.
Gilbèr Royen achter de bar
waarvan acht op fust, eigen Pieke’s Bloont
de misschien wel best getapte pils van de stad
Iech bin Pieke Potloed, zoe neump men miech.
Iech höb alle daog e vreiselik zwart geziech.
Geer moot miech neet vraoge boe iech dat vaan höb,
keump ’t vaan de modder of vaan de kolestöb.
Het is even zoeken, maar wie Pieke Potloed eenmaal heeft gevonden, komt terug. De Sporenstraat is een doorsteek van de Grote Staat naar het Sint-Amorsplein: een rustpunt in het drukke winkel- en uitgaanshart van Maastricht.
Binnen is het rustig, buiten op de patio nog rustiger. Bestel een plenkske, een keteltje zoervleis of de misschien wel best getapte pils van de stad, en blijf zitten.
Alles wat je hier getekend ziet, komt uit de pen van illustrator Guy Olivier: de chef met de kookpot op de menukaart, de kip op het wijnglas, de dampende kookpot, het dansende potje. Inkt op papier, met de humor die bij Pieke past. De originelen hangen in de zaak.
